Revalideren kun je leren

“Revalideren kun je leren.” Een op het eerste gezicht vrij platte, niet heel veelzeggende, slogan. Want natuurlijk kan dat. Net als je – schijnbaar zolang het werkwoord maar op “-eren” eindigt – van alles wel kan leren.

Echter. Veel meer dan in geval van bijvoorbeeld programmeren, manipuleren, en voor mijn part schaapscheren, vallen bij revalideren subject en object samen. Het te bestuderen object is hetzelfde als het kennend en onderzoekend subject. Laat staan dat het een het ander ook nog eens actief dient te beïnvloeden! Een waar gruwel voor de objectieve wetenschap…:) (https://nl.wikipedia.org/wiki/Subject-objectscheiding)

“Revalideren is jezelf (beter, opnieuw) leren kennen,” zou daarom een meer accurate – toegegeven iets minder pakkende – slagzin zijn. Of: “Jezelf kun je leren”. Het is wat krom geformuleerd, maar hier draait het bij revalidatie wel allemaal om: Jezelf leren kennen. Wat je dan weer zelf moet willen en moet doen. Misschien is het zelfs een beetje jezelf herontdekken, heruitvinden. Ik heb er in ieder geval met regelmaat iemand iets als “Ik wist niet dat ik dat nog kon!” horen uitroepen.

Leren waar je (nieuwe) grenzen liggen. Leren wat je nog kan, en helaas, maar minstens zo belangrijk, wat je vanaf nu níet meer kan. Vaardigheden aanleren, vaak van die alledaagse, die je voorheen zonder er bij na te denken gewoon kon. Gewoontes afleren, omdat je daarmee nou eenmaal een grotere kans maakt op nog zo gezond mogelijk oud(er) worden. Zelfvertrouwen herwinnen. (Zelf-vertrouwen – als dat geen samenvallen van object en subject is…) Onzekerheid en angsten hanteerbaar maken. En trainen. Vele weken achtereen afzien. Om na de revalidatie zo sterk mogelijk zelfstandig weer verder te kunnen.

Zelf-standig. De meeste van mijn collega-patiënten die in rolstoel of scootmobiel zijn beland zien er de galgenhumor wel van in. Want revalideren is vooral ook lachen. (#nts “Revalideren is lachen”, “Een dag niet gelachen is een dag niet gerevalideerd.”) Ik heb het nu zelf meegemaakt, en waar ik al vaak van gehoord had, maar wat ik nooit echt helemaal vertrouwde: We zaten er allemaal zeker niet voor onze lol, toch hebben we erg veel gelachen. Gehuild ook. Zeker. Maar toch veel meer gelachen. Met recht therapeutisch te noemen. En wat mij betreft wezenlijk onderdeel van het behandelprogramma, humor.

“Revalideren doe je (dus, red.) niet alleen”. Je bent ieder op je eigen manier aangedaan, maar er staat je allemaal iets vergelijkbaars te wachten. Dan weer heeft de een het even extra zwaar, de volgende dag de ander. En wanneer je het even helemaal niet meer ziet zitten – er is vroeg of later bij bijkans iedereen een fikse terugslag – word je er door je lotgenoten doorheen getrokken. De ene hartpatiënt zei op zo’n moment letterlijk tegen de andere dat ze de ander als voorbeeld zag. Zeer indrukwekkend vond ik dat.
We hebben allemaal wel een keer huilend op de hometrainer gezeten. Benauwd, ongerust, buiten adem, kapot, met pijn, verdriet, uit onmacht, te veel te lijden. Verder fietsen lukt dan bijna alleen dankzij de zorg van je mede-lijders.

En dan het begeleidende team! Wat een mooie groep (groep mooie? :)) liefdevolle mensen. Ongekend. Indrukwekkend. Als nieuwbakken – in mijn geval – hartpatiënt is een veilige omgeving van levensbelang. Een vertrouwde omgeving waarin je in al je kwetsbaarheid en onzekerheid van dat moment, die periode, toch kans ziet (de kans krijgt) om jezelf te herpakken. Dat lukt alleen maar met de vakkundige en gedreven begeleiding van arts, verpleegkundig specialist, fysiotherapeuten, psychologe, maatschappelijk werkster, diëtisten (in mijn geval natuurlijk niet echt nodig..;)), en case managers.
En als ze dan tegen het einde van het programma ook nog tegen me zeggen dat ik trots op mezelf mag zijn… Dan kom ik even niet meer uit mijn woorden. En bedwing ik met veel moeite mijn tranen, want hierna fietstraining.

Ik ben heel erg dankbaar dat ik al die mooie mensen voor even een klein beetje heb mogen kennen. Dankzij hen ben ik nu letterlijk – maar ik denk ook zeker figuurlijk – een beter mens.

#####

Ik lig op mijn rug in het tot tweeëndertig graden verwarmde revalidatiebad. Ogen gericht op het toch meestal wat eigenaardige zwembadplafond. Een beetje dezelfde verwondering als vroeger bij zwemles. Een beetje dat magische.
Onze trainster groepeerde ons zojuist in tweetallen, met voor ieder stel twee van die schuimrubberen drijvers. Eén voor onder de knieën en één voor onder het hoofd. Het is na de watergymnastiek tijd voor ontspanning. Na werken dient men te rusten is de les.

Ik word dus aan een van de drijvers door mijn partner op mijn rug door het bad voortgetrokken. Oeh, denk ik, in deze houding toch nog behoorlijk wat pijn aan mijn borstkast van de reanimatie. En opeens is daar het besef. Het had echt he-le-maal niks gescheeld of ik was er nu helemaal niet meer geweest. Dat ik dit nog mag meemaken. Is een groot wonder. Een groot geluk. Zoute tranen vullen het badwater aan.

“Gelukkig zien ze me in het zwembad niet huilen,” is dan zo’n gedachte.
“Zit er meer chloor in het water deze week?” probeer ik nog.
Maar vergezeld van een ferme tik op mijn schouder is een “ach hou toch op te janken man..!” mijn deel.

Gulle lachsalvo’s volgen.

#####

“Jezelf kun je leren maar alleen van liefdevolle mensen.”

Advertenties

4 thoughts on “Revalideren kun je leren

  1. Ton Bil schreef:

    Wist niks van je hartpatiëntigheid, want ken je alleen online. Maar da’s het mooie van dit blog en dus van jou: nu ken ik je toch een beetje beter. Tsjee, object is subject, in de virtuële realiteit van de internetwereld. Dank voor dit heel heilzame schrijven. Ik wens je VAN HARTE het allerbeste!

  2. Joann Hinrichs schreef:

    Wat een mooie blog! Geeft prachtig inzicht in de persoonlijke ervaring bij een revalidatie.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: